ख्रीष्टियान विश्वासको आधारभूत सन्देशचाहिँ यही हो कि; केवल परमेश्वर नै सबै कुराहरूको जीवित शासक हुनुहुन्छ– उहाँ एक मात्र सत्य परमेश्वर हुनुहुन्छ ।अस्तित्वमा भएका सबै थोकहरूको प्रभु र राजा उहाँ नै हुनुहुन्छ । संसारमा शासन गर्ने मानवभैँ आफ्नै सेवा खोज्ने र संसारका शासकहरूभैँ भ्रष्ट उहाँ हुनुहुन्न । उहाँ असल र स्नेही शासक हुनुहुन्छ, जसले आफ्नो शासनको अधीनमा रहेको संसारलाई उद्धार–चित्तले जुटाउनुहुन्छ र न्यायसँग शासन गर्नुहुन्छ।

परमेश्वर नै सबै कुराको शासक हुनुहुन्छ कारण सबैथोक उहाँले नै बनाउनुभयो । हामी बसोबास गर्दैआएको यो असल र सुन्दर  संसार साथै अस्तित्वमा जेजति कुराहरू छन्‌ ती सबै कुराहरूको स्रोत र रचनाकार पनि उहाँ नै हुनहुन्छ। यो संसार उहाँकै हो । उहाँले संसार बसाल्नुभयो, र उहाँ नै संसारको मालिक हुनुहुन्छ ।

उहाँले हामीलाई पनि बनाउनुभयो ।

परमेश्वरले मानिस जातिलाई बनाउनुभयो र उहाँको असल संसारमा सबैभन्दा विशेष स्थानमा मानिसलाई राख्नुभयो । उहाँले हामीलाई यस संसारमा शासन गर्न र यसको रेखदेख गर्न आज्ञा सहित जिम्मेवारी र अधिकार दिनुभयो । त्यसैगरी मानिसले सृष्टिकर्ता परमेश्वरको आदर र आज्ञापालन गर्नु पर्ने थियो । परमेश्वरको उदारताको निम्ति केवल उहाँलाई मात्र धन्यवाद दिनुपर्ने थियो ।

आज हाम्रो जीवनमा भएका र यस संसारका सब खराबीहरू मानिसको नियतपूर्वक छनोटका परिणामहरू हुन । सृष्टिको सुरुवातीदेखि नै मानिसले परमेश्वरलाई शासक रूपमा स्वीकार्न चाहेनन्‌ । परमेश्वरको आज्ञा विपरित आफ्नै तरिकाल जिउने निर्णय गरेर हामीले परमेश्वरलाई इन्कार गऱ्यौँ  ।

हामी सबैले हाम्रो जीवनमा यही गरेका छौँ ।

प्रायजसो समय हामी परमेश्वरलाई बेवास्ता गर्दछौँ र उहाँलाई हामीबाट टाढा राख्दछौँ । हामी हाम्रो जीवन आफ्नै रीतिले जिउँछौँ । परमेश्वरको असल कार्य र उहाँले प्रशस्त मात्रामा जुटाइदिनुभएको सम्पूर्ण कुराका निम्ति धन्यवाद दिँदै हामी जिउनुपर्ने हो, तर हामीले धन्यवाद दिएका छैनौँ । जसरी शासकको आज्ञाकारितामा आदर दिएर जिउनुपर्ने हो हामी त्यसरी जिउँदैनौँ । हामी हाम्रै इच्छा र प्राथमिकताअनुसार हिँड्‌छौँ । हामी हाम्रो मूल्यमान्यतालाई नै सबैभन्दा उत्तम ठानी त्यसअनुसार जिउँछौँ (जस्तैः धर्म, संसार वा यी दुवैको मिश्रण) ।

परमेश्वरको विरुद्धमा मानिसको यस विद्रोहको निम्ति एउटा बाइबलीय शब्द प्रयोग हुन्छ, “पाप” । हामी सबैले पाप गरेका छौँ— चाहे हामी कुनै धर्म मान्ने मानिसहरू हौँ वा कुनै धर्म नै नमान्ने होऔँ  ।

हामी ससाना “देवहरू” ले भरिएको संसारमा छौँ । हामी हाम्रा आफ्नै तरिकाले हिँडिरहेका छौँ  । हाम्रा स्वार्थी इच्छाहरूको निम्ति हामी संसार र मानिसहरूसँग भुक्छौँ । हाम्रा तरिका र इच्छाहरू काम लाग्दैनन्‌ ।

हाम्रो स्वशासनले केही फाइदा गर्दैन र हामीले नै त्यसको परिणाम भोग्नुपर्दछ । यसले, हाम्रा वरिपरिका अरू मानिसहरू र हामी बसोबास गर्ने यस संसारलाई क्षति पुऱ्याउँछ ।

अरु सबै असल शासकहरूले जसरी नै परमेश्वरले पनि हाम्रो विद्रोहलाई गम्भीर रूपमा लिनुहुन्छ । परमेश्वरको विरुद्धमा गरेका अनादर, अरु मानिसहरूप्रतिको खराब व्यवहार र यस संसारमा पुऱ्याएको क्षति इत्यादिको निम्ति परमेश्वरले ह

अर्को शब्दमा, परमेश्वरले हामीलाई सधैँभरि विद्रोही भएर रहन दिनुहुनेछैन । परमेश्वरको निम्ति त्यो अन्यायपूर्ण हुन्छ ।

हाम्रो विद्रोहको सट्टामा परमेश्वरले गर्नुभएको न्यायलाई मानिसको मृत्युको वास्तविकतामा हामी अनुभव गर्दछौ। मानवजातिले परमेश्वरलाई इन्कार गर्नुको परिणामस्वरूप आज संसारमा भ्रष्ट, पतन र मृत्यु इत्यादि कुराहरू छन्।

तर हामीले अर्को न्यायको पनि सामना गर्नुपर्छ । हरेक मानिसले एक दिन परमेश्वरको अघि उभिएर आफ्नो खराबी र परमेश्वरलाई इन्कार गरेकोमा लेखा दिनुपर्नेछ  ।

त्यो दिन हामीले खोजेका जवाफ उहाँले दिनुहुनेछ; हामी जुन कुराको निम्ति योग्य छौँ त्यहीअनुरूप उत्तर पाउनेछौँ— र त्यो हो परमेश्वरबाट अनन्तको निम्ति अलग पारिनु । परमेश्वरले हामीलाई सधैँको निम्ति त्याग्नुहुनेछ परमेश्वर जीवन र सबै असल थोकहरूको स्रोत हुनुहुन्छ, तर हामी उहाँबाट त्यागिनु भनेको विनाश हो र त्यो अनन्तको निम्ति हुनेछ ।

परमेश्वरको न्यायमा पर्नु भनेको एक भयानक र डरलाग्दो परिणाम भोग्नु हो । हामी सबैले परमेश्वरको न्यायको दिनको सामना गर्नुपर्नेछ, किनकी हामी सबै जना परमेश्वर विरुद्धको विद्रोहको दोषी ठहरिएका छौँ ।

परमेश्वरले आफूले सृष्टि गर्नुभएको संसारलाई प्रेम गर्नुहुन्छ, त्यसैगरी उहाँले हामीलाई पनि प्रेम गर्नुहुन्छ । परमेश्वरले उहाँ विरुद्धको हाम्रो विद्रोहको परिणाम स्वरूप, सधैँको निम्ति कष्ट भोग्न हामीलाई छोड्‌नुभएन। परमेश्वरले हामीलाई बचाउनको निम्ति आफ्नो पुत्रलाई पठाउनुभयो : उहाँ येशू ख्रीष्ट हुनुहुन्छ— जो मानिसको रूप धारण गरेर यस संसारमा आउनुभयो ।

हामीले जसरी ख्रीष्टले परमेश्वरको विरुद्धमा विद्रोह गर्नुभएन । उहाँ सधैँ परमेश्वरको अधीनमा जिउनुभयो, उहाँले परमेश्वरको आदर गर्नुभयो र हरेक परिस्थितिको धन्यवाद दिँदै सबै कुरामा आज्ञाकारी भएर जिउनुभयो । उहाँकुनै  पनि कारणले परमेश्वरको न्यायको योग्य हुनुहुन्थेन । उहाँ मर्नुपर्ने कुनै कारण थिएन ।

तैपनि प्रभु येशू मर्नुभयो । येशूसँग रोगीलाई चङ्गाई गर्ने, र मृतकलाई जीवित पार्ने ईश्वरीय शत्ति भए तापनि, उहाँले आफैँलाई रोमीहरूको हातबाट क्रूसमा भुन्ड्‌याइने मृत्युदण्डबाट रोक्नुभएन । किन ?

एक असाधारण खबर त यो हो कि— येशू विद्रोही मानिसहरूको सट्टामा मर्नुभयो । उहाँले हाम्रो न्याय, अर्थात्‌ हामीले पाउनुपर्ने दण्ड बोक्नुभयो र हाम्रो सट्टामा त्रुसमा मर्नुभयो । विद्रोहको दण्ड नै मृत्यु हो, र उहाँ हाम्रो ठाउँमा उभिनुभयो र त्रुसमा मर्नुभयो ।

हामीले परमेश्वरलाई इन्कार गऱ्यौँ, तर उहाँको महान्‌ प्रेमको कारण परमेश्वरले आफ्नो पुत्रलाई हाम्रो सट्टामा मर्नको निम्ति पठाउनुभयो । ख्रीष्टको यो प्रेमको निम्ति हामी योग्यका थिएनौँ

हाम्रो पापको मोल तिर्नका लागि परमेश्वरले येशूको मृत्युलाई स्वीकार गर्नुभयो, र उहाँलाई मृत्युबाट पुनरुत्थान गर्नुभयो । येशूले मृत्युलाई जित्नुभयो र परमेश्वरको सृष्टिको शासक बन्नुभयो ।

परमेश्वरको सृष्टिको शासकको रूपमा, येशू यस संसारको न्यायकर्ताको रूपमा नियुत्त हुनुभएको छ । जब उहाँ न्यायको दिनमा फेरि आउनुहुनेछ, उहाँले परमेश्वरको विरुद्धमा भएका हाम्रा सम्पूर्ण विद्रोहको लेखा लिनुहुनेछ ।

येशू परमेश्वरले नियुत्त गर्नुभएको राजा र शासक मात्र हुनुहुन्न; उहाँ न्यायको दण्डबाट छुटकारा दिनुहुने उद्धारकर्ता पनि हुनुहुन्छ । उहाँ हाम्रो सट्टामा मर्नुभएको कारण, उहाँले हामीलाई हाम्रा पापहरूबाट छुटकारा दिनभएको छ । ती पापहरूको मोल तिरिसकिएको छ । विद्रोही भएर होइन तर अब राजकीय मित्र जस्तै सबै कुराहरूको निम्ति उहाँलाई धन्यवाद दिँदै र उहाँको आदर गर्दै हामी परमेश्वरसँग पुनः नयाँ सम्बन्ध सुरु गर्न सक्नेछौँ ।

येशूले दिनुहुने यो जीवनमा, परमेश्वर स्वयम्‌ हामीभित्र आत्मामा बास गर्नुहुन्छ । परमेश्वरसँगको नयाँ सम्बन्धको आनन्द हामीले अनुभव गर्न पाउनेछौँ ।

अब हामी ढुक्कसँग भन्नसक्छौँ कि; जब येशू उहाँको सम्पूर्ण महिमामा फेरि आउनुहुनेछ, हामी उहाँमा स्वीकार गरिन्छौँ— हामी यसको योग्यका त छैनौँ, तर उहाँले नै हाम्रा सबै दण्ड भोग्नुभयो र हाम्रो सट्टामा मर्नुभयो

जिउने पहिलो तरिकाचाहिँ परमेश्वरको विरुद्धमा भएको हाम्रो विद्रोहलाई नै निरन्तरता दिइरहनु— उहाँलाई बेवास्ता गर्नु, र हाम्रो आफ्नै जीवनको सांसारिक बाटोमा दौडनु हो । यो दुःखद कुरा हो कि; आज प्रायजसो मनिसहरू यही छनोटलाई निरन्तरता दिएर जिइरहेका छन्।

अन्ततः यसरी जिउनुको परिणाम निश्चित छ र यो परमेश्वरबाटको उचित न्याय हुनेछ । हामीले परमेश्वरलाई इन्कार गर्नुको परिणाम दुखद अन्त्यमात्रै हुनेछैन तर अनन्तसम्मका लागि हामी उहाँबाट अलग पनि हुनुपर्नेछ ।

तर अर्को पनि जिउने तरिका छ । यदि परमेश्वरमा फर्कियौँ र उहाँको क्षमादानको निम्ति हामीली येशूमा भरोसा राख्यौँ भने, जुन येशू पुनरुत्थान हुनुभएको राजा र उद्धारकर्ता हुनुहुन्छ— सबैकुरा भिन्न हुनेछन्‌ ।

सङ्‌क्षिप्तमा भन्नुपर्दा, परमेश्वरले सबैकुरा शुद्ध गरिदिनुहुनेछ । हाम्रो पापी विद्रोहको मूल्य स्वरूप परमेश्वरले येशूको मृत्युलाई स्वीकार गरिसक्नुभएको छ, र उहाँले हामीलाई सम्पूर्ण रूपमा र सित्तैमा क्षमा गर्नुहुन्छ । परमेश्वरले हाम्रो हृदयमा उहाँको आत्मा खन्याउनुहुन्छ र विगतमा फैलिएको मृत्युदेखि छुटकारा दिएर अनन्त जीवनतर्फ डोऱ्याउनुहुन्छ । हामी उहाँको विद्रोही भनेर चिनिँदैनौँ, तर उहाँका परिवारका सदस्य बन्छौँ । अब हामी परमेश्वरको पुत्रसाग पुत्रसँग जिउँछौँ जो हाम्रो राजा हुनुहुन्छ ।